Pogorszenie pierwotne

Na początku leczenia homeopatycznego może wystąpić tzw. pogorszenie pierwotne. Najogólniej można ten stan opisać, jako reakcję oczyszczeniową. 

Wystąpienie pogorszenia pierwotnego jest zjawiskiem pozytywnym i prognozuje najlepszą skuteczność terapii. Jego intensywność oraz czas pojawienia się i trwania mogą być bardzo różne. Objawy mogą pojawić się od kilku minut do tygodnia po podaniu leku i utrzymywać się od kilku minut do kilkunastu dni.


Najczęściej obserwuje się wydzieliny z naturalnych otworów ciała, poty, wykwity skórne.
Może wystąpić biegunka lub luźny stolec.
Może pojawić się wydzielina ropna tam, gdzie dawniej została ona stłumiona antybiotykiem.
Na skórze mogą pojawić się wykwity, które przed laty zostały stłumione sterydami.
Trądzik, leczony przewlekle terapią hormonalną, może się przejściowo nasilić.
Z nosa (zatok) może wydobywać się wydzielina.
Może zwiększyć się wydzielanie moczu, może mieć on przykry zapach.

Równocześnie z wystąpieniem pogorszenia pierwotnego, pacjenci czują się znacznie lepiej psychicznie, poprawia się ich stan ogólny, ustępują uciążliwe objawy z którymi się zgłosili.
Dlatego jest ono tak dobrze przez pacjentów tolerowane.
Podczas pogorszenia pierwotnego nie należy powtarzać leku homeopatycznego, ani stosować leków tłumiących, hamujących wyżej opisane reakcje (np. kropli do nosa).